David Schulman

Hilversum 1881-1966 Laren NH

David Schulman was een landschapsschilder uit de Larense School. Bekend zijn met name zijn winterse dorpsgezichten van Laren en Blaricum, maar ook van dorpen langs de Zuiderzee en verder rivier- en havengezichten (Volendam, Amsterdam, Rhenen, Texel, Folkestone).

jeugd
Zijn vader was de, ook in ons museum vertegenwoordigde kunstenaar, Lion Schulman. Deze was kunsthandelaar, verfleverancier en kunstschilder te Hilversum. In 1898 opende deze een filiaal in Laren en hierdoor kwam David al op jeugdige leeftijd in contact met bekende schilders als Albert Neuhuys en Tony Offermans.

autodidact
Schulman was autodidact. In 1904 exposeerde hij zijn eerste schilderij op een tentoonstelling van de vereniging Arti et Amicitiae te Amsterdam.

onderscheidingen
Hij ontving een aantal onderscheidingen waaronder de Willink van Collenprijs in 1909, een bronzen medaille op een tentoonstelling in 1910 in Santiago, in 1915 een zilveren medaille op een internationale tentoonstelling in San Francisco, bij St. Lucas in 1930 een gouden medaille en in 1939 voor een havengezicht van Volendam een gouden medaille van Koningin Wilhelmina. In Nederland exposeerde hij regelmatig in de kunstzaal van Hamdorff in Laren en daarnaast o.a. in Amsterdam bij Arti en Kunsthandel De Boer.

spil in de Larense kunstenaarswereld
Gedurende vele jaren was David Schulman een spil in de Larense kunstenaarswereld. Hij was goed bevriend met o.a. Jan Hamdorff, Frans Langeveld, Willem Knip en Anton Mauve jr. Vaak was hij jurylid bij tentoonstellingen en betrokken bij vieringen van jubilea van collega schilders.

kunstenaarsverenigingen
Schulman is bestuurslid geweest van meerdere kunstenaarsverenigingen; van de deelnemers aan de Club de Tien, secretaris van de Vereeniging van Beeldende Kunstenaars Laren-Blaricum en later oprichter van de hiervan afgescheiden Gooische Schildersvereniging, voorzitter van Arti et Amicitiae en vice-voorzitter van Sint Lucas in Amsterdam en lid van Pulchri Studio in Den Haag. Verder had hij zitting in verschillende Rijksadviescommissies voor de schilderkunst.

villa Beukenoord
In opdracht van Schulman werd in 1913 in Laren aan Torenlaan nr.57 de villa “Beukenoord” gebouwd door architect Elzinga. Voordat hij deze betrok had hij een atelier met andere Larense schilders in “De Vlasschuur” van Jan Hamdorff.

WO II
In de Tweede Wereldoorlog werd wegens zijn joodse afkomst zijn huis en atelier gevorderd door de Duitsers. In 1942 werd hij geïnterneerd naar Amsterdam, van waaruit hij na enige tijd werd gedeporteerd naar kamp Westerbork.  Dankzij acties van vrienden en omdat hij gemengd gehuwd was werd hij gelukkig na enkele maanden uit Westerbork vrijgelaten.

na WOII
Schulman’s 70-ste verjaardag werd in 1951 gevierd met een ere-tentoonstelling in de kunstzaal van Hamdorff en een feestelijk jubileumdiner. In 1955 werd hij benoemd tot Ridder in de Orde van Oranje-Nassau.
Zijn echtgenote Marie le Cavelier overleed in 1956 waarna hij hertrouwde met Jeanne Giltay. In 1963 vond er een ere-tentoonstelling plaats in het Singer Museum te Laren. Schulman bleef tot op hoge leeftijd actief met schilderen en was een van laatst overgebleven schilders van de Larense School.

collecties
Van zijn omvangrijke oeuvre zijn werken in het bezit van o.a. het Singer Museum, het Joods Historisch Museum, Rijkscollectie Den Haag, het Goois Museum te Hilversum en de Gemeente Laren. 

overlijden
Hij werd op 85 jarige leeftijd in 1966 onder veel belangstelling begraven op het St. Janskerkhof te Laren

bron: Wikipedia /David-Schulman.com/ historischekringlaren.nl
foto bron: Daan Noske / Anefo

Overleden na WOIIArti et AmicitiaeDe Larense SchoolDe Pulchri StudioSint Lucas